Ar gwenodennoù

Ni eo gwenodennoù ar Bed
Ar gouelec’h ne lazho morse
Ar gwenodennoù strizh, bev
Ma teu da bourmen enno
Pa blij gantañ an Aotrou trugarezus
Gant ar Vajed, an Aelez
Ar Sent ar Verzherien
An Diouganerien
Kreñv int, gwenodennoù ar Bed
Gant holl Armeoù an neñv
Evel ur stêr-veur diheskus
A ‘n em vag gant e gemperioù
Eienoù munut a vil vern
E vefe galloudoù an Uhel
A zegemer ar gwenodennoù-se
An dud.





« »